sobota, 30 listopada 2013

Rozdział 1



  I oto pierwszy rozdział. Wiem, jest króciutki, ale to tylko sprawdzenie czy według was dobrze piszę (pod każdym aspektem tego określenia). Jestem otwarta na każde uwagi i propozycje dotyczące tekstu. Nie przedłużając dłużej zapraszam do czytania :)
 ~~~

 Rozdział I  
Zrujnowane nadzieje


               Niewysoka dziewczyna o farbowanych, niebieskich włosach sięgających do ramion szła niespokojnie ulicami miasta, którego drugie życie zaczynało się w nocy. Wszystkie bary, kasyna i kluby nocne były już od dobrej chwili otwarte. Jednak nie interesowały ją te miejsca. Musiała zrobić coś o wiele dla niej ważniejszego. Szukała czegoś od czego zależało jej życie, już od bardzo długiego czasu tego nie miała. Mijała grupki podpitych młodych ludzi, niepokojących typków, a także dziewczyn ubranych niezwykle skąpo. Nawet gdy kilku pijanych młodzików ją zaczepiło nie interesowali ją w najmniejszym stopniu. Skręciła w ciemną, zaśmieconą alejkę. Zatrzymała się. Znalazła to! Tak bardzo tego potrzebowała. Na ziemi oparty o ścianę siedział ledwo przytomny chłopak, a tuż obok niego leżało kilka strzykawek. Znalazła pokarm! Narkoman był tak otumaniony narkotykami, że w ogóle nie zdawał sobie sprawy z tego iż nad nim stoi niebiesko-włosa wampirzyca uzależniona od picia krwi zmieszanej ze środkami odurzającymi, która na dodatek głodowała od kilku dni. Obnażyła kły i schyliła się nad swoją ofiarą. Już miała wbić je w jego szyję, gdy nagle poczuła przeszywający ból w boku. Odwróciła raptownie głowę i zobaczyła długie ostrze miecza wbite w nią. Ktoś pomyślał, że zabije ją za pomocą zwykłej broni? Uśmiechnęła się drwiąco. Spojrzała wyżej by zobaczyć tego idiotę, który chce zabić w tak nieudolny sposób nieśmiertelnego. Ujrzała wysokiego mężczyznę z czarnymi, długimi włosami ubranego cało na czarno. Chciała triumfalnie ogłosić mu, że nie ma szans z nią, potężną wampirzycą, ale zanim zdążyła to powiedzieć poczuła coś. Poczuła, ze w miejscu gdzie miecz był utkwiony jej ciało się nagrzewa. Płonie od wewnątrz. Skóra jej się rozpuszczała. Kości zmieniały się w proch. Wnętrzności niczym wrzątek wypalały ją. Umierała w torturach. To niemożliwe! Przecież jej obiecali! Miała żyć wiecznie! Nikt nie miał móc nigdy ją zabić! Okłamali ją. Po policzkach spłynęły jej łzy rozpaczy, z gardła wydobyły się krzyki agonii. Ostatnią rzeczą jaką zobaczyła był jej oprawca: odziany w czerń anioł śmierci, na twarzy którego malował się uśmiech głębokiego zadowolenia.
                Czarnowłosy mężczyzna stał nad ciałem wampirzycy czekając aż całkowicie zmieni się w proch. Musiał przyznać, że jego nowa broń przeciw wampirom działa idealnie. Miecz  wykonany z poświęconej stali z wygrawerowanym błogosławieństwem to jedna z lepszych rzeczy zrobionych przez Kowala. Mężczyzna był zachwycony działaniem swojej nowej „zabawki”, uwielbiał patrzyć na zwijające się z bólu wampiry szczególnie na takie, które są fałszywie przekonane o swej potędze. Mina tej dziewczyny była przezabawna, gdy to w co wierzyła okazało się kłamstwem. Doprawdy. Czy te świeże krwiopijce  kiedykolwiek nauczą się, że nie są niepokonane? Pewnie nie, a jak już to tak samo jak ta, którą teraz zabił: podczas swojej śmierci. Rozmyślania przerwała mu dziewczyna o kasztanowych włosach związanych w kucyk, ubrana tak samo jak on; w czerń. Dziewczyna pojawiła się za nim znikąd, jakby wyrosła spod ziemi.
- Gawron! Co ty do cholery wyprawiasz?!-krzyknęła na niego nie kryjąc zdenerwowania. Ten odwrócił się do niej i rzekł spokojnie:
- Pracuję.- Na dowód tych słów wskazał na kupkę popiołu, tego co zostało po wampirzycy - Nie widać? A może Alciu wzrok ci się popsuł?- dodał zgryźliwie.
-Nie o to mi chodzi! I nie zwracaj się do mnie „Alciu”!
-A z czym masz problem, znowu?- zapytał Gawron.
-Dobrze wiesz z czym mam problem!- powiedziała z irytacją i westchnęła- Ile razy mam ci powtarzać, że zabijamy je tak, aby się nie darły? Było ją słychać dwie alejki dalej.
-Mam kiepską pamięć do takich drobnostek.-Uśmiechnął się.
Nagle usłyszeli odgłos czyichś kroków zbliżający się w ich stronę.
-Rozprawie się z tobą później- oświadczyła Alicja- Zmywajmy się stąd.
Gawron skiną głową i pobiegli razem wzdłuż alejki. Biegnąc  coraz szybciej zaczęli wtapiać się w mrok nocy, aż w końcu zniknęli.   
                Po chwili na miejsce, gdzie rozmawiała ta dwójka przybiegła chuda kobieta w długim fioletowym płaszczu zasłaniającym piżamę, na nogach miała niezasznurowane, założone w pośpiechu buty. We włosach miała wałki. W ręce trzymała kurczowo telefon. Jako jedyna w sąsiedztwie po usłyszeniu krzyku przybiegła tu tak szybko jak tylko umiała. Pozostali sądzili, że to znowu jakieś pijane dziewczyny się wygłupiają, lub spali głęboko, albo też po prostu nie chcieli pakować się w kłopoty. Na miejscu zastała tylko nieprzytomnego narkomana. Kobieta zadzwoniła na policje, myśląc, że chłopak nie żyje. Ale żył. Okazało się, że wziął trochę za dużo. Zawieziono go do szpitala. Przy okazji dzięki niej dostał karę za posiadanie. Nigdy nie spotkał mężczyzny któremu tak naprawdę zawdzięczał życie. 



I jak? Podoba się? Piszcie swoje opinie w komentarzach :)

Sprawy organizacyjne

Hej wam!
   Dziękuje za zainteresowanie tym blogiem. Jest to mój pierwszy blog z opowiadaniem. Mam nadzieje, że się wam spodoba. Rozdziały będę starać dodawać się regularnie co tydzień (w dni wolne, ferie będą dodawane prawdopodobnie częściej). Pierwszy rozdział dodam już za chwile. Będzie krótki, gdyż jest na próbę.
   A teraz coś o tym opowiadaniu! Jest gatunku fantasy, trochę można zaliczyć go do grozy. Głównymi bohaterami są łowcy z siedziby nr. 84. Poznacie ich w czasie czytania. Łowcy mroku zajmują się zabijaniem niebezpiecznych stworzeń z piekieł, oraz złych czarnoksiężników. W ich skład wchodzą nie tylko zwykli ludzie przetrenowanie w walce z demonami i czarną magią, ale też istoty mroku przystosowane do życia wśród ludzi. Nie będę zdradzać nic więcej, sami musicie się przekonać o czym konkretnie ono jest. I jeszcze jedno: nie będzie w stylu "Zmierzchu", czyli na pierwszym planie nie będzie nudnego, ckliwego romansu.
   Dziękuje za uwagę i zapraszam do czytania :)